Daar sta je dan, tussen je broers in. Hoe fijn.
Een groep nichten en neven die elkaar al veel te lang niet had gezien.
Door een berichtje in een radioprogramma ontstond ineens dat idee: zullen we weer eens samenkomen?
En zo zit je daar.
Lekker tussen je broers in.
Gesprekken over opa en oma, herinneringen die vanzelf boven komen drijven.
En ergens tussen die gesprekken door dat  gevoel van thuiskomen.
Lachen, herkennen, niets hoeven uitleggen.
Als laatste nog een groepsfoto en vooral de hoop dat dit een begin is van vaker.